ΚΕΡΑΜΙΚΗ ΑΠΟ ΘΟΛΩΤΟ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟ ΤΑΦΟ ΣΤΟ ΡΟΤΑΣΙ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ της Μαρίας Εγγλέζου (Απόσπασμα από την έκδοση  “Θεμέλιον, 24 μελέτες για το Δάσκαλο ΠΕΤΡΟ ΘΕΜΕΛΗ από τους μαθητές και τους συνεργάτες του)       ©Εταιρεία Μεσσηνιακών Αρχαιολογικών Σπουδών www.ancientmessene.gr

Σκοπός του Δ.Σ. Του Συλλόγου μας είναι να βελτιωθεί – μέσα στα όρια των δυνατοτήτων του- η ποιότητα ζωής στο χωριό Ροτάσι. Να έρθουμε όλοι πιο κοντά, να μοιραζόμαστε δραστηριότητες, να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο. Να μαθαίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα. Κι ύστερα είναι τα άλλα,τα μακρινά μα όχι τα ακατόρθωτα.    

Πως φτιάχνουμε λευκό σαπούνι (ψυχρή μέθοδος) Υλικά: -500 γραμμάρια καυστική σόδα -1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι -1 μπουκάλι λάδι του ενάμιση λίτρου (1,5 λίτρο=1,5L=1500ml) -1 μπουκάλι τσιγαρόλαδο του ενάμιση λίτρου (αλλά να μην έχουμε τηγανίσει σε αυτό ούτε κρέας, ούτε ψάρι) -1 μπουκάλι νερό της βρύσης του ενάμιση λίτρου -πλαστικά γάντια -1 ξύλινη κουτάλα -ολόσωμη ποδιά -εφημερίδες για το τραπέζι και το πάτωμα (ή μουσαμά) Για να ρίξουμε το μείγμα: -πλαστικά κυπελλάκια όπως αυτό που χρησιμοποιούμε στα κόλλυβα ή παλία πλαστικά μπωλ. Ακόμα καλύτερα λεκάνες για το πλύσιμο. -1 συρτάρι ξύλινο χωρίς πάτο, διαστάσεων περίπου 30 πόντους επί 50 πόντους. (Το τοποθετούμε πάνω σε ένα διπλωμένο μουσαμά και στρώνουμε το…

Κανελλάδα (από την Ελευθερία Ανδρέου)  Υλικά: -3 λίτρα νερό -1 κιλό ζάχαρη -3 ξυλάκια κανέλλα -25 σταγόνες κανελλόλαδο -Κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής Εκτέλεση: -Βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη και την κανέλλα να βράσουν, μέχρι να εξατμιστεί το 1 λίτρο νερό. -Κατεβάζουμε από τη φωτιά το μείγμα και προσθέτουμε το κανελλόλαδο κι όσες σταγόνες χρώμα θέλουμε. -Η κανελλάδα σερβίρεται αραιωμένη. Μπορούμε να προσθέσουμε και παγάκια.

(Η γιαγιά ισχυριζόταν πως η ιστορια ήταν αληθινή και διαδραματίστηκε στα Αστερούσια) Αφουγκραστείτε να σας πω για του Αριστή την κόρη που εκακοθανάτισε και σείστηκαν τα όρη. Η κόρη εγάπα ένα νιο μα εγάπα ντην και κείνος, η κόρη εγάπα μπιστικά, μα δίμουρα εκείνος. Μια μέρα εκαθότανε κι οι δυο στο μπαλκονάκι κι ανεθυβάναν τον καιρό που ‘τανε στην αγάπη. -” Άκουσε δα αγάπη μου να πα στεφανωθούμε”. -”Άκουσε δα αγάπη μου την εδική μου γνώμη είσαι μικρή για παντρειά”. -”Για το Θεό ακόμη; Εμένα η μανούλα μου όταν εστεφανώθει ήτανε 12 χρονών, στις 13 ‘γγυώθει*, Μαρτίου 14 εγέννησε εμένα κι ήμουν το πρώτο της παιδί κι η ακριβή της…

Πέρα στη μπάντα τη δυσκή, στη μπάντα του Ρεθύμνου εκεί καμάρα χτίζουνε σαράντα δυο μαστόροι. Οληνυχτίς τη χτίζανε, μολινυχτίς εχάλα. Κι ένα πουλάκι κελαηδεί στο πόδι τση καμάρας: ”επά καμάρα μη χτιστεί, πέτρα μη θεμελιώσει μόνο παρά να βάλουνε άνθρωπο καδελέτο. Μηδέ στραβό, μηδέ κουτσό, μηδέ και διακονιάρη μόνο του πρωτομάστορα το πρώτο του στεφάνι”. Παίρνουντον τα κλάματα στο σπίτι του και πάει. -”Μα ήντα’χεις πρωτομάστορα κι είσαι βαρά κλαμμένος;” -”Το δαχτυλίδι ήχασα στον πόδα τση καμάρας και ποιος θα μπει και ποιος θα βγει και ποιος θα μου το βγάλει;” -”Εγώ θα μπω κι εγώ θα βγω κι εγώ θα σου το βγάλω”. Χίλιοι κρατούν τη κούδα τση, τρακόσιοι…

Στις δεκαφτά του Γεναριού τ’ Αγιά ΄ντωνιού αποσπέρας καράβι εξεκίνησε απού τη Γαλιλαία. Μηδε πολλά μικρό τονε, μηδέ πολλά μεγάλο εξήντα δυο πηχώ τονε, με χίλιους ναύτες μέσα. Ο πρώτος ναύτης ‘ρρώστησε στου καραβιού την πλώρη, μάνα δεν είχε να τον κλαι, κύρη να τον λυπάται μηδε αδερφή, μηδε αδερφό να τον μοιρολογάται, είχε αγάπη μπηστικιά κι εκείνη του θυμάται. -”Πιάστε με δυο να σηκωθώ και τέσσερις να κάτσω να πιάσω τ’αργυρό χαρτί και τ’αργυρό κομπάρσο, να κουμπαρσάρω τον καιρό να πιάσουμε λιμάνι. Κι εσείς μικρά ναυτόπουλα μου βγάλετε το μνήμα μη μου το βγάλετε βαθύ, να μου κολλά το κύμα, να’χω την πλάκα πεθερά, τη μαύρη γη γυναίκα τα…

Αφουγκραστείτε να σας πω για το σιορ Τζανάκη με ήντα νου και λογισμό το πήρε το Λενάκι. Με φορεσές και μαργιολιές ‘πό ‘κεί παιρνοδιαβαίνει και το βιολί στη χέρα ντου και το Λενιώ τρελλαίνει. Μια μέρα συλλογίζονταν και διασκορπά το νου ντου ήντα χαιρετισμό να βρει να πέψει του Λενιού ντου. Ένα διαμάντι όλοχρυσο κι ένα δαχτυλιδάκι ήβρηκε για χαιρετισμό να πέψει του Λενάκι. Και με χαρά το δούλο του πέμπει και του το δίνει. -”Σιγά σιγά χτύπησε την αργυρή τση πόρτα αν τηνε βρεις αμοναχή δώσ’ τση το δαχτυλίδι, αν τηνε βρεις με συντροφιά κρυφά να τση το δώσεις”. Βρίσκει ντηνε και χόρευε με τρεις παπαδοπούλες -”Υγεία και χαιρετίσματα…

  Κτίσθηκε από τον Διάκονο π. Στυλιανό Γ. Μαγκουφάκη και της συζήγου του Μαρίας. Βρίσκεται στην περιοχή Εμπασός δυτικά  του χωριού μας.

  Ανεγκαινίαστος σύγχρονος ναός, ρυθμού σταυροειδούς με τρούλο. Βρίσκετε  νότια του χωριού μας στο δρόμο προς την Εθιά. Χτίστηκε από τους Θόδωρα και Αριστέα Τερζάκη στη μνήμη του εκλιπόντος υιού τους Ιωάννη.

 7 Φλεβάρη 2016: Έγινε Δ.Σ. Καθορίστηκε το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων κι έγινε ενημέρωση για τις προσπάθειες που γίνονται να ενταχθεί η αναπαλαίωση της φάμπρικας σε ευρωπαϊκά προγράμματα. 21 Φλεβάρη 2016: Αμέσως μετά τη λειτουργία κόψαμε την πίτα μας στην αίθουσα του Συλλόγου. Σας περιμέναμε όλους και ήρθατε! Το φλουρί αντιστοιχούσε σ’ ένα ρολόι κόσμημα, δωρεά του Τερζάκη Μαρίνου. Εγκαινιάσαμε και τη μικροφωνική εγκατάστασή μας. Μεγάλος δωρητής για την αγορά της είναι ο φωτογράφος Γιάννης Βελεγράκης. Ευχαριστούμε θερμά όλους τους δωρητές.   Δείτε Φωτογραφίες             19 Μάρτη 2016: Υφάναμε στον αργαλειό που μας χάρισε η κ.Μαρία Μαγκουφάκη (σύζυγος του παπα-Στυλιανού). Τον αργαλειό είχαν στήσει τις…

ΤΟ ΡΟΤΑΣΙ Το Ροτὰσι έχει μια πολύ παλιά ιστορία αφού υπήρξε πόλη μεγάλη π.Χ, Το Ρυτιον. Το μαρτυρούν και ο γεωγραφικὁς του χὡρος η μεγάλη ὲκταση που είναι όλος θεμὲλια κτίρια μνἡματα και τα πολλά πράγματαπου έχουν βρεθεί και υπάρχουν στο μουσείο του Ηρακλείου. Μπορείτε να το διαβάσετε ή να το κατεβάσετε!  

………………. Η εκκλησία είναι έργο των ευσεβών χριστιανών Γεωργίου και Πελαγίας Αγγελιδάκη, ως τάμα και ευχαριστία στον Τριαδικό Θεό. Βρίσκεται δυτικά του χωριού Ροτασίου στη θέση Εμπασό, στον δρόμο προς Πύργο. Πανηγυρίζει στις 29 Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Κυριακού του αναχωρητού. Επίσης γιορτάζει στις 10 Φεβρουαρίου του Aγίου Χαραλάμπους.

(Χιουμοριστικό) Ο ήλιος ο ηλιάκης, ο παπυρογιαννάκης επήγε και λαγόνευε, πέντε γάμους ήκαμε και πέντε πανηγύρια. Ένα μερί του πόμεινε, πετάτο στη θυρίδα ο κάτης το περίβλεπε και ο πετεινός το τσίμπα Άσι χτίρι πετεινέ αδε σε μαγειρέψω να βάλω αξάι κύμινο και χαχαλιά πιπέρι να φάει η νύφη κι ο γαμπρός κι ο κάτης ανε θέλει να βάλω και γλυκό κρασί να πιει το περιστέρι. -”Το περιστέρι στη φωλιά και κάνει βύρι βύρι σηκώσου Κατερίνη μου να πας στο μοναστήρι”. -”Δεν πάω μπλιο στην εκκλησιά μηδέ στο μοναστήρι γιατί τονε σκοτώσανε της μάνας μου τον κύρη. Μόνο θα πάρω τα κλειδιά, να πάω στην Περβόλα να φάω μήλο κόκκινο,…